Szycie.

Przygoda z zamiarem szycia zaczęła się bardzo dawno temu. Uwielbiałam chodzić do znajomej krawcowej i patrzeć jak jej to sprawnie idzie. 

Turkot maszyny i te wielkie żelazne nożyce. Tego widoku nie zapomnę. 

Zawsze oddawała mi różne skrawki materiału na ciuszki dla lalek. 

Mama później miała mnie z głowy na parę dni, bo tworzyłam i wymyślałam różne projekty na lalkę barbie. Jedyną jaką miałam, ale zato szafę w ciuchy miała bogatą. 

Pamiętam, że największą zmorą do uszycia były rajstopy.

Jednak życie potoczyło się inaczej i krawcową nie zostałam. 

Ale co się odwlecze to nie uciecze. 

Jakiś sentyment tam został ukryty. 

Jest maszyna w moim domu, która nie chciała ze mną współpracować. 

Nowa, a oddana do naprawy dwa razy. 

Ale tak łatwo jej nie odpuściłam. 

Sami zobaczcie co Ona mi wyczyniała 

Jednak kiedy przyszedł czas obowiązkowego noszenia maseczek postanowiłam, że jej nie odpuszczę. 

I albo zacznie szyć, albo ją wywalę. 

Z różnymi ustawieniami na poważnie walczyłam ok. tygodnia. 

Ale w posiadaniu tej maszyny jestesmy od trzech lat. 

Cały czas plątała. Aż w końcu zaskoczyła i idzie jak po maśle. 

Udało się uszyć parę maseczek. 

+ opaska z resztek materiału. Tylko tak na próbę. Materiał był zbyt śliski i po wywinięciu widać szwy. 

I z tego samego materiału pościel dla lalki do łóżeczka lub wózka Poli. 

Ha. 

Mam wielką nadzieję, że to dopiero początek. 

Pozdrawiam wszystkich.